klimatyzatory, wentylacja, klimatyzacja

W Polsce powszechnie stosowane są dwie metody projektowania instalacji napowietrzania pożarowego trzonu klatki schodowej. Jedna z nich wykorzystuje założenia standardów francuskich druga bazuje na zaleceniach normy PN-EN 12101-6. Założenia każdej z wymienionych metod są wspólne: skuteczny system ochrony pionowych dróg ewakuacji musi spełniać trzy podstawowe zadania.
Pierwszym celem jest osiągnięcie i utrzymanie stabilnego nadciśnienia w trzonie klatki schodowej w stosunku do przestrzeni otaczającej. Cel ten realizowany powinien być w czasie, kiedy klatka schodowa pozostaje zamknięta tzn. wszystkie prowadzące na nią drzwi są zamknięte.
Drugi cel to ochrona trzonu klatki chodowej podczas prowadzenia ewakuacji i akcji ratowniczej. Jego realizacja jest możliwa, jeżeli w otwartych drzwiach pomiędzy klatką schodową i korytarzem lub wyjściem z budynku utrzymana zostanie minimalna prędkość przepływu powietrza.
Celem trzecim jest utrzymanie nadciśnienia w klatce na takim poziomi, żeby uciekający ludzie mogli się do niej dostać. Wielkość ta wyrażona jest siłą potrzebną do otwarcia drzwi określoną na 100N.

Wytworzenie w trzonie klatki schodowej nadciśnienia rzędu 50 Pa nie jest zadaniem skomplikowanym. Wystarczy na podstawie prostych obliczeń dobrać urządzenie wentylatorowe pozwalające na dostarczenie do chronionej przestrzeni wymaganej ilości powietrza. Prawdziwe problemy zaczynają się jednak w momencie, kiedy mówimy o stabilnym, utrzymywanym z wymaganą 10% skutecznością, nadciśnieniu na całej wysokości klatki schodowej. Jak wykazują wieloletnie doświadczenia z wielu zrealizowanych obiektów, w klatkach schodowych budynków wysokich zawsze występuję różnice ciśnienia na poszczególnych kondygnacjach. Zjawisko to pojawia się nawet przy stosunkowo niewielkim gradiencie temperatury. W sprzyjających warunkach, wahania ciśnienia nie są duże i nie wpływają w widoczny sposób na rozkład ciśnienia. Jeżeli jednak warunki zewnętrzne są niekorzystne (np. w okresie zimowym) gradient ciśnienia na klatce schodowej pomiędzy dolnymi i górnymi kondygnacjami budynku wentylacja Warszawa, w zależności od jego wysokości może znacznie przekroczyć 100 Pa. Taka różnica jest już bardzo niebezpieczna dla prowadzenia skutecznej ewakuacji obiektu.

Wycofywanie z użytkowania czynnika R 22 prowadzi do znacznego zwiększenia aktywności w dziedzinie badań nad alternatywnymi czynnikami chłodniczymi. Bezchlorowy czynnik chłodniczy R 410A został z wielu przyczyn wybrany jako alternatywny w kompaktowych urządzeniach klimatyzacyjnych. Po pierwsze: R 410A ma taką samą klasę toksyczności i palności jak R 22, tzn. wg normy ASHRAE Standard 34 i Underwriters Laboratory (UL) jest nieznacznie toksyczny i niepalny. Po drugie: R 410A charakteryzuje się niemal niedostrzegalnym poślizgiem temperaturowym, wynoszącym poniżej 0,6 K. Z punktu widzenia serwisu, ta właściwość jest bardzo korzystna. Po trzecie: R 410A odznacza się lepszymi warunkami przejmowania ciepła niż R 22, dzięki czemu uzyskuje się wyższą sprawność układu lub możliwa jest redukcja powierzchni wymienników ciepła. Ponadto R 410A ma zerowy potencjał niszczenia warstwy ozonowej (ODP), natomiast R 22 - 0,05 .
Zastosowanie urządzeń napełnionych R 410A ze skraplaczem chłodzonym powietrzem w okolicach o wysokich temperaturach powietrza zewnętrznego, nasuwa m.in. następujące pytania:
- Czy po stronie wysokiego ciśnienia mogą przy normalnej eksploatacji wystąpić stany nadkrytyczne?
- Jakie są konsekwencje występowania stanów nadkrytycznych?
- Ciśnienie w układzie?
- Moc chłodnicza urządzenia?
- Moc napędowa sprężarki, końcowa temperatura po sprężeniu?
- Jakie kryteria doboru mogą zminimalizować efekt eksploatacji w warunkach nadkrytycznych?

Istnieje kilka różnic między czynnikami R 410A i R 22. Przede wszystkim należy nadmienić, że R 410A jest mieszaniną (po 50%) czynników R 32 i R 125 i zachowuje się prawie jak czynnik azeotropowy. Po drugie: R 410A jest, dzięki wysokiej biegunowości cząsteczek R 32, lepszym rozpuszczalnikiem niż R 22. Zanieczyszczenia pozostają w postaci zawiesiny w R 410A i krążą w obiegu chłodniczym. Po trzecie: R 410A ma większą gęstość w fazie pary niż R 22. Przy jednakowej mocy chłodniczej oba czynniki wymagają prawie takiego samego strumienia masowego. Przy takich samych przekrojach przewodów parowych prędkość przepływu R 410A jest o 30% mniejsza niż dla R 22. Po czwarte: stosowane przy sprężarkach z R 22 oleje mineralne i alkilobenzen nie mieszają się z R 410A i muszą w związku z tym być zamienione na oleje mieszające. Najlepsze oleje dla układów split, według producentów sprężarek klimatyzacji, należą do grupy olejów poliestrowych (POE).
I wreszcie, należy zwrócić uwagę, że ciśnienie robocze musi być o 50-70% wyższe, co również wpływa na sprawność systemu.
W tabeli 1 podano kilka istotnych właściwości termodynamicznych znanych czynników chłodniczych.

Na podstawie tabeli 1, można stwierdzić następujące cechy R 410A:
1. niska temperatura krytyczna,
2. wysokie ciśnienie pary nasyconej,
3. duża wrażliwość temperatury na zmiany ciśnienia.



Rys. 1. Wykres temperatura - entalpia dla różnych czynników chłodniczych

Na rysunku 1 pokazano zestawienie krzywych granicznych w funkcji temperatura - entalpia. Poniżej temperatury ok. 40oC wszystkie czynniki mają prawie równą entalpię pary nasyconej. Przy osiągnięciu temperatury nasycenia 72,5oC, entalpia R 410A spada szybko do 0, podczas gdy dla innych czynników pozostaje na stosunkowo wysokim poziomie.

Wyniki tych obszernych badań, przeprowadzonych zarówno w laboratorium, jak i na rzeczywistych instalacjach można podsumować następująco:
- Standardowe modele symulacyjne klimatyzacji dobrze nadają się do zakresu poniżej 95% ciśnienia krytycznego, jeżeli zostaną zastosowane zwykłe współczynniki poprawkowe dla mocy sprężarek, mocy wymienników ciepła i strat ciśnienia.
- Dla stanów podkrytycznych sprężarki pracują bez zakłóceń także przy ciśnieniach powyżej punktu krytycznego.
- Cechą charakterystyczną pracy w warunkach nadkrytycznych jest płynna zmiana gęstości czynnika chłodniczego. Inna niezwykła cecha, to duże zmiany ciepła właściwego czynnika R 410A, przez co warunki wymiany ciepła w pobliżu “szpica” nawet mogą się poprawić.
- Wydajność chłodnicy można modelować z wystarczającą dokładnością, gdy zostanie uwzględniony wzrost ciepła właściwego.
- Typowe urządzenia klimatyzacyjne przy temperaturach otoczenia zewnętrznego w granicach od 57 do 60oC przechodzą na pracę w warunkach nadkrytycznych.
- Przy temperaturach zewnętrznych w granicach punktu krytycznego, moc chłodnicza spada do 60-70% mocy osiąganej przy temperaturze zewnętrznej 35oC. Zapotrzebowanie na moc do napędu sprężarek zależy od typu sprężarki i może wynosić od 110 do 160% mocy nominalnej.
- Moc chłodnicza przy klimatyzacja Warszawa wysokich temperaturach zewnętrznych może być zwiększona, gdy zostanie zastosowany skraplacz o specjalnym ożebrowaniu (sprawność wymiennika większa niż 1,0) i przy większym strumieniu objętości powietrza chłodzącego (powyżej 165 m³/h.kW).
Czynnik chłodniczy R 410A został z powodzeniem zastosowany w klimatyzatorach jako alternatywa dla R 22. Wymagania projektowe są spełnione, a zalety konstrukcyjne, jak zmniejszenie powierzchni wymiany ciepła i mocy sprężarki, są osiągalne. Również problemy i wymagania dotyczące montażu mogą być, dzięki odpowiedniemu wyszkoleniu personelu obsługi, fachowo rozpoznane i rozwiązane.
Od chwili zakończenia badań w wykonano i zamontowano ponad 100 tys. pomp ciepła i znaczną liczbę klimatyzatorów. Relacje na temat niezawodności i skuteczności tych urządzeń są rewelacyjne, co potwierdza wartość programu konstrukcyjnego i badawczego.

Duży, wielofunkcyjny wyświetlacz sterowania klimatyzacji LCD z energooszczędnym, automatycznie

przełączanym

diodowym podświetleniem tła, duże wskazanie siedmiosegmentowe wskazujące

wartości zadane i rzeczywiste temperatury, wilgotności powietrza i/lub jakości

powietrza (CO2) i – w zależności od wersji regulacyjnej – komunikaty alarmowe.

Oddzielne wskazanie segmentowe do wskazywania godziny. Symbole wskazujące aktualny tryb pracy

Pobór mocy przez urządzenie klimatyzacyjne 0,45 W (tryb obsługi z oświetleniem diodowym wł.)

0,25 W (tryb gotowości z oświetleniem diodowym wył.)

Funkcja obsługi i regulacji klimatyzacji

Duże pokrętło do obracania i naciskania, obracane stopniowo bez końca do prostej nawigacji

w menu i obsługi wszystkich ustawień i parametrów jednym elementem

• ustawianie wartości zadanej temperatury pomieszczenia do wyboru: wartość

bezwzględna lub różnicowa

(do +/- 3 K)

• wyświetlanie i zmiana stopnia pracy wentylatora

• wyświetlanie i wybór trybów pracy: ogrzewanie, chłodzenie, wentylacja, tryb automatyczny

• wyświetlanie i wybór trybu Eco lub wyłączenia instalacji klimatyzacji

• wskazanie obecności

• wbudowany programator zegarowy z programem dziennym, nocnym i tygodniowym

z 4 programowalnymi kanałami czasowymi przypadającymi na jeden dzień, rezerwa

pracy 48 godz.

• wyświetlanie komunikatów zdarzeń i komunikatów alarmowych na wyświetlaczu

• możliwość wyboru przyciskiem trybu Eco

• ustawianie parametrów za pomocą urządzenia, np. blokowanie funkcji obsługi dla ograniczonego dostępu

• ponowne włączenie po awarii zasilania

• wymiary szer. x wys. x gł.: 86 x 86 x 55 mm

• wysokość nadbudowy: 29 mm (z nawigatorem do obracania i naciskania)

• wymiary wyświetlacza szer. x wys.: 51 x 48 mm

• stopień ochrony IP30

z jednym pokrętłem

z jednym pokrętłem i dodatkowymi bocznymi przyciskami funkcyjnymi

umożliwiającymi szybki dostęp do ustawień wentylatora, trybów pracy, włączania/trybu

Eco/wyłączania, czasu i programu czasowego

Czujnik temperatury pomieszczenia do montażu ściennego w obudowie natynkowej.

Stosowany opcjonalnie, gdy czujnik panelu obsługi nie może być stosowany do pomiaru temperatury.

Obudowa: natynkowa, do montażu ściennego

Kolor obudowy: czysto biały, zbliżony do RAL 9010

Zastosowanie pomiarowe: NTC 10 K

Zakres temperatur: -35 … +70°C

Stopień ochrony: IP 30

wymiary szer. x wys. x gł.: 84,5 x 84, 5 x 25 mm

Rurowy czujnik kontaktowy z obejmą

Zastosowanie pomiarowe: NTC 10 K

Zakres temperatur klimatyzatora: -20 … +70°C

Zakres zastosowania : -20 … +90°C

Montaż: obejma

Kolor: czarny (obejma + czujnik)

Długość obejmy: 110 mm

Długość przewodu przyłączeniowego: 3 m

Wykonanie przewodu: bez wtyku (otwarte końce)

Stopień ochrony: IP 67

umożliwiająca zwiększenie liczby urządzeń klimatyzacyjnych przy regulacji jednoobwodowej do maksymalnie 30

Napięcie zasilające: 8…38 V DC

wymiary szer. x wys. x gł.: 60 x 31 x 10 mm

Warunki robocze: 0…60°C

Okablowanie: CAT5 AWG20/22

Szeregowa karta Modbus

do tworzenia przy użyciu menedżera stref stref wieloobwodowych z maks.

sześcioma urządzeniami, potrzebna 1 x na każde urządzenie wiodące.

Specyfikacja techniczna klimatyzatorów:

- napięcie zasilające: 8..38 V DC przez płytkę podstawową

- wymiary wys. x szer. x dł. = 60 x 31 x 10 mm

- warunki robocze: 0..60°C

- okablowanie: CAT5 AWG20/22

Panel dotykowy Control do wbudowania w tablicę przednią – pomieszczeniowy

panel obsługi i regulator instalacji do centralnego zarządzania temperaturą w maks. 24

pomieszczeniach lub strefach temperaturowych

Specyfikacja techniczna:

Wyświetlacz:

- typ TFT

- rozdzielczość 800×480 pikseli

- aktywna powierzchnia wyświetlacza 7″ (przekątna)

- kolory 64 K

- diodowe podświetlenie tła

- jasność 160 Cd/m2

- automatyczne przyciemnianie

Źródła systemowe:

- system operacyjny Microsoft Windows CE6.0

- pamięć robocza 128 MB Flash

- RAM CPU | MIPS 256 MB DDR

Interfejs użytkownika:

- ekran dotykowy

Złącza:

- Ethernet 10/100 Mbit

- USB Host interface, wers. 2.0

- szeregowe 1: Com1 RS232, RS485, RS422, możliwość konfiguracji oprogramowania

- szeregowe 2: Com2 RS232, RS485, RS422, możliwość konfiguracji oprogramowania

Funkcje i właściwości:

- grafika wektorowa, łącznie ze wsparciem SVG 1.0

- dynamizacja obiektów pod względem widoczności, pozycji i obrotu

- rejestracja danych i zapis trendów ograniczone dostępną pamięcią

- wiele języków, ich liczba ograniczona dostępną pamięcią

- komunikat alarmowy

- komunikat zdarzenia

- ochrona hasłem

- zegar czasu rzeczywistego buforowany akumulatorem

- wygaszacz ekranu

- brzęczyk – słyszalna reakcja ekranu dotykowego

Wartości graniczne:

- napięcie zasilające 24 V DC (18-30 V DC)

- pobór prądu 0,7 A przy 24 V DC (maks.)

- masa 1,0 kg

- akumulator, ładowany akumulator litowy, bez możliwości wymiany

Warunki otoczenia:

- temperatura robocza 0 - 50°C

Potrzeba utrzymywania komfortu cieplnego w pomieszczeniach realizowana jest poprzez regulację wydajności, a więc przepływu przez odbiorniki końcowe grzewcze albo chłodzące: klimakonwektory, nagrzewnice, sufity chłodzące lub belki chłodzące, klimatyzatory, systemy klimatyzacji VRV. W efekcie w instalacjach przepływ może być stały lub zmienny. Jego wartość wpływa na opór hydrauliczny. W zładach, gdzie przepływ jest stały stosuje się stałe elementy regulacyjne takie jak: kryzy albo ręczne zawory równoważące. Redukują one nadwyżkę ciśnienia dyspozycyjnego. Do regulacji wydajności odbiorników końcowych stosowane są zawory trójdrogowe, które kierują strumień do urządzenia albo na obejście (by-pass). W efekcie sumaryczny strumień w instalacji pozostaje stały.

Tradycyjnie, urządzenia chłodzące w dużych zakładach to zasilane elektrycznie odśrodkowe wytwornice wody chłodniczej, ze względu na ich względnie niskie koszty inwestycyjne i wysoką sprawność. W ciągu kilku ostatnich lat, koszty energii w okresie szczytowego zapotrzebowania i cena czasu rzeczywistego (RTP) dla energii elektrycznej stanowiły wyraźną zachętę dla efektywnego zarządzania obciążeniem elektrycznym, w szczególności w godzinach szczytu. Ponieważ praca w godzinach szczytu zasadniczo odpowiada szczytowemu zapotrzebowaniu dla klimatyzacji, projektanci urządzeń do ogrzewania, wentylacji i klimatyzacji zastanawiają się jak zastosować wytwornice nieelektryczne w celu zmniejszenia zużycia kosztownej w godzinach szczytu energii elektrycznej.
Wybrane dane wytwornic elektrycznych i parowych zestawione są w tabeli 1, która porównuje sprawność ogólną (całkę wartości obciążenia częściowego [IPLV]) i koszt inwestycyjny. Ponieważ porównujemy wytwornice zasilane z różnych źródeł energii, wartości IPLV są określone jako wartości współczynnika wydajności chłodniczej (COP). Wszystkie wielkości bazują na średnich przemysłowych.
W zładach, gdzie zastosowano do regulacji wydajności urządzeń końcowych zawory dwudrogowe występuje przepływ zmienny. Powoduje to wzrost wartości ciśnienia dyspozycyjnego, a w rezultacie nadmierny przepływ przez odbiorniki, których zawory pozostają otwarte.

Rys. 1. Ogranicznik przepływy AQ

W powyższych instalacjach klimatyzacji wspólnym zagadnieniem jest zachowanie maksymalnego przepływu przez odbiorniki końcowe niezależnie od wahań ciśnienia dyspozycyjnego w układzie, a więc niedopuszczenie do powstania nadmiernych przepływów. Zastosowanie ograniczników  pozwala zabezpieczyć przed tym instalację.
Montaż zaworów dzieli instalację klimatyzacji na szereg części. Jeśli wysokość podnoszenia pompy jest obliczona dla obiegu najbardziej niekorzystnego, a jej wydatek jako suma wydatków odbiorników końcowych, to w każdym z nich przepływ nie przekroczy przepływu nominalnego, a przez to w prosty sposób uzyskane będzie zrównoważenie hydrauliczne instalacji klimatyzacji.

Prace badawcze, które rozpoczęliśmy w roku 2010, mające na celu określenie wpływu mechanicznej konstrukcji czujników na czas ich reakcji, przyniosły wiele interesujących spostrzeżeń. W efekcie zaowocowały opracowaniem konstrukcji i technologii montażu pozwalających znacznie zmniejszyć stałą czasową i poprawić parametry metrologiczne produkowanych czujników. Wyniki badań czasu reakcji czujników zostały zamieszczone w końcowej części prezentowanego opracowania.Do podstawowych metod pomiarów temperatur należą:
- pomiary wykorzystujące zjawisko termoelektryczne - termopary są źródłami sygnału pomiarowego;
- pomiary wykorzystujące emisję podczerwieni - pirometry;
- pomiary wykorzystujące zmianę rezystancji czujnika;
- pomiary z czujnikami, w których pomiar jest przetwarzany w sensorze na postać cyfrową, a zmierzona wartość jest przekazywana do urządzenia odczytującego w formie binarnej.
Każda z tych metod ma pewne zalety, jak i wady, a tym samym ograniczony zakres zastosowań.

Napięcia termoelektryczne termopar w funkcji mierzonej temperatury pokrywają zakres od wartości bliskiej zera absolutnego do ok. 1800°C. Pomiary przy użyciu termopar wymagają jednak kompensacji wartości odczytu o temperaturę w jakiej znajduje się drugi koniec termopary - zimny koniec. Stosuje się więc tę metodę głównie do pomiaru wysokiej temperatury, dla której zmiana temperatury zimnego końca nie ma istotnego wpływu na dokładność pomiaru.
Jakość pomiaru tą metodą zależy również od jakości (czystości) użytych na termoparę materiałów. Niewątpliwą zaletą termopar jest to, że w punkcie pomiarowym nie wydziela się ciepło, a wartość sygnału pomiarowego nie zależy od grubości przewodów użytych na termoparę. Pozwala to na dokonywanie punktowych pomiarów temperatury.

Do zalet metody pomiaru wykorzystującej zjawisko emisji podczerwieni należy zaliczyć szeroki zakres pomiarowy i możliwość określenia temperatury badanej powierzchni bez konieczności bezpośredniego z nią kontaktu elementów pomiarowych. Stwarza to możliwość łatwego pomiaru temperatury ruchomych części maszyn, elementów trudnodostępnych, diagnostyki izolacji cieplnych itp. Wadą są błędy pomiaru wynikające z różnych współczynników emisji podczerwieni badanej powierzchni, zależnych od rodzaju materiału, chropowatości i barwy, oraz relatywnie duże pole, z którego jest odczytywana średnia wartość temperatury.

• Nawiewnik  montowany pomiędzy szybą a ramą okienną:
• Stosowany do szyb zespolonych o grubości 20, 22, 24, 28 mm;
• Izolowany termicznie - „ciepły profil”;
• Posiada certyfikat wydany przez British Board of Agrement;
• Możliwośc zakupu „pod wymiar” lub w trzymetrowych sztabach.

Opis szczegółowy:

• Zmienna długość wewnętrznej sekcji nawiewnika
• Czerpnia aluminiowa lub z tworzywa sztucznego
• Specjalnie utwardzana uszczelka przesłony poprawiająca odporność na zewnętrzne czynniki atmosferyczne
• Minimalny występ dla wbudowanych drzwi balkonowych
• Poprawione właściwości termiczne (z wyjątkiem wersji do samodzielnego lakerowania)
• Dostępna wersja z regulacją gazową
• Sterowany linką układ zdalnej regulacji (oryginalny lub do montażu po modernizacji)

Dane produktowe:

• Aluminium 6063 HIT T6 PVCu POM PBTP

Przepływ powietrza:

• Długość 500mm
• 2 Pa = 5,5 m3/h @ STP
• 5 Pa = 12,2 m3/h @ STP
• 10 Pa = 21,6 m3/h @ STP

Standardy:

• Zgodność z europejskimi normami CEN

Dane szczegółowe

*   - towar na wymiar
**  - zależnie od grubości szyby

Otwory wlotowe w mm2 = całkowita długość nawiewnika - 78mm x 9,65
tzn. 4000mm2 = całkowita długość nawiewnika 493mm
2000mm2 = całkowita długość nawiewnika 907mm

Tam, gdzie mamy do czynienia z chłodzeniem, trzeba też odprowadzać skropliny, dla których często nigdzie nie ma żadnego dostępnego ujścia do kanalizacji. Wówczas pomocne są pompy do skroplin, które zostały zaprojektowane specjalnie do odprowadzania kondensatu z urządzeń klimatyzacyjnych. Rozwiązania te zaleca się w szczególności przy rozbudowie klimatyzacji.
W klimatyzacji obiektów przemysłowych i biurowych istnieje tendencja do decentralizacji urządzeń klimatyzacyjnych. Trend ten dodatkowo napędzają wymagania odnośnie elastyczności przewodów pionowych, tak aby można je było dopasować do rodzaju użytkowania. Ponadto klimatyzacji pomieszczenia nie trzeba uwzględniać na wstępie, już na etapie planowania, można ją zainstalować później w razie potrzeby. Na doprowadzenie przewodów elektrycznych oraz czynnika chłodniczego zwykle udaje się znaleźć odpowiednią drogę. Instalację utrudnia jednak odprowadzanie skroplin, które powstają podczas samej już pracy urządzeń klimatyzacyjnych.
Kondensat tworzący się podczas przepływu powietrza przez zimny parownik musi zostać w całości odprowadzony. Konieczność ta wynika z jednej strony z ilości skroplin, mogącej wynosić kilka litrów na godzinę, z drugiej strony ważną rolę grają względy higieniczne. Ważne jest, aby wraz ze strumieniem powietrza do pomieszczenia nie dostawały się bakterie i inne zarazki. Poza tym, z punktu widzenia techniki instalacyjnej odprowadzanie skroplin jest szczególnym przypadkiem: ilości wody, przeznaczonej do odprowadzenia jest wprawdzie względnie niewielka, lecz pojawia się nieprzerwanie w trakcie chłodzenia. Często jednak w pobliżu zainstalowanej klimatyzacji nie ma żadnych pasujących odpływów kanalizacyjnych. Ewentualne położenie przewodów odprowadzających nie sprawdza się przeważnie z powodu długości przewodów, wymaganego spadku, lub po prostu braku miejsca na rury odpływowe o powszechnie występujących średnicach.

Wyposażenie lecznicy
Instalacja urządzeń klimatyzacyjnych w nowym centrum leczenia została powierzona latem 2008 r. firmie Koki . W pomieszczeniach zabiegowych na pierwszym piętrze, wychodzących oknami na południe, na ruchliwą ulicę, miała w przyszłości panować niższa temperatura powietrza. Zainstalowano klimatyzatory typu multi-split z dziewięcioma jednostkami wiszącymi wewnątrz na ścianach. Wyzwaniem było zbudowanie solidnego systemu odprowadzenia skroplin powstających podczas pracy klimatyzatorów. Niemożliwe było położenie w tym celu przewodów odprowadzających wodę. Jak to często bywa, odpływy istniały tylko w dwóch toaletach oraz kuchni biurowej. Nie było również możliwości przeprowadzenia przewodów na skropliny przez strop.
hcialbym jeszcze raz zlamac lance o tak bardzo pogardzana w Polsce poprawnosc polityczna. Dla mnie jest ona porownywalna ze zwyklym przyzwoitym zachowaniem i dobrymi manierami. Oczywiscie ograniczaja one nasza wolnosc osobista, np. nie kazdemu wzdeciu moze byc natychmiast ulzone, ale jakze ulatwiaja one nam wspolzycie. Takze w polityce nasza wolnosc nigdy nie moze byc wazniejsza od wolnosci innych i ich ograniczac, albo upokarzac. Demokracja nie jest wyjatkiem i jak kazdy ustroj spoleczny zyje ze zwyklej ludzkiej przyzwoitosci. Jak dlugo polska opozycja kazde pierdniecie bedzie gloryfikowala jako objaw wolnosci slowa i szczyt demokracji, a moze nawet „wiatr przemian” ( Bob wybacz), tak dlugo Tusk i PO moga spac spokojnie.
Przedsiębiorstwo instalacyjne rozwiązało problem stosując pompy do skroplin typu Deltapack, zaprojektowane przez producenta, firmę Sauermann, specjalnie do odprowadzania skroplin z klimatyzatorów ściennych o mocy do 10 kW. Minipompy do skroplin zostały przykręcone do ścian, bezpośrednio obok klimatyzatorów. Rolę przewodu tłocznego spełnia przezroczysty wąż z PVC o średnicy wewnętrznej wynoszącej 6 mm. Przewody tłoczne zostały wyprowadzone do góry, do ślepego pułapu, gdzie już można było zainstalować rurę odpływową DN40 o małym spadku. Do tej rury wprowadzono przewody tłoczne prowadzące od pomp do skroplin. Przewód odprowadzający wodę, można było poprowadzić nad podwieszonym sufitem tak daleko, aż można go było podłączyć do pionu kanalizacyjnego.
Użyte pompy do skroplin mają bardzo małe rozmiary – tylko 66×44x77 mm (dł. x szer. x wys.). Obudowa pompy mocowana jest na kątowniku montażowym, umieszczanym na ścianie obok wyjścia na skropliny klimatyzatora. W miejscu podłączenia przewodów do kanalizacji budynku nie potrzeba żadnego syfonu zapobiegającego przedostawaniu się przykrych zapachów. Mam dość dywagacji na tzw. temat. Czuję się źle w tej mojej „polsce”,w kraju,który nie jest przyjazny,a o którym myślałam,że -po 1990 r.-będzie,że pragnienie uwolnieniem się stanie.Że Wolność stanie się-pojęciem na miarę wielkości.Mierzi mnie to „okładanie” się polityczne, małostkowość i lichość intelektualna tzw.polityków. Ale mój kraj-Polska- najważniejszy-tylko,co to znaczy tak naprawdę- i to pytanie warto czasem sobie zadać -co, w tym kraju znaczy obywatel tzw.zwykły człowiek(do szału mnie doprowadza to określenie).

Co znaczy,że żyję w tym kraju,co dla mnie sensem,że tu,a nie…

Tyleż kocham,co nienawidzę miejsca w którym przypadło mi żyć.

Wbudowany w pompę zawór przeciwzwrotny zapobiega cofaniu się skroplin z podłączonego przewodu tłocznego i działa jednocześnie jako blokada powietrzna. W dostarczanym z pompą zestawie jest też tunel kablowy (korytko), który mieści przewód z chłodziwem oraz przewody elektryczne, a także przewód tłoczny z PVC

Dopóki w trakcie rozwoju cywilizacyjnego ludzie byli nomadami, zbieraczami i wiecznie zmieniali miejsce pobytu w poszukiwaniu jedzenia – problemu nie było.
Zaczął się, gdy się osiedlili i pobudowali sobie stałe schronienia.
Zauważono, że czasem jest w domu dobrze a czasem nie. Metodą prób i błędów wypracowano takie zasady budowy domów, które pozwalały na coraz większy komfort życia.
Prędko też zauważono dobrodziejstwo wentylacji wnętrz w tym dziele. Wiedza o tym jak budować dobrze, była i jest stale udoskonalana.
W ujęciu historycznym – wypracowano kilka systemów wentylacji, czyli kontroli wilgotności wnętrz.

Wentylacja naturalna:
Stosowana jeszcze do niedawna! W zasadzie – tworzyła się sama, jak budowniczy nie przesadzał ze starannością swej pracy. Często nawet o niej nie myślał!
Zaobserwowano, że problem nadmiaru wilgoci w domu pojawiał się w chłodnych porach roku. Wtedy, gdy lepiej było okna trzymać zamknięte, aby nie zmarznąć. Obieg powietrza był taki:
Wszelkimi szczelinami w oknach, pod drzwiami i pomiędzy balami, z których zbudowany był dom sączyły się stróżki świeżego, zimnego, a po podgrzaniu – bardzo suchego powietrza. Stróżki te były tak nikłe, że nie były uciążliwe, mimo że liczne i bardzo chłodne. Były mocno rozproszone w całej kubaturze ogrzewanego pomieszczenia i zwykle była ich wystarczająca ilość. W pomieszczeniu był piec. To przez jego palenisko, bardzo „żarłoczne” jeżeli chodzi o powietrze we wnętrzach, a potem kanałem dymowym, opuszczała dom wspomniana wilgoć wraz ze spalinami, stale zastępowana ładunkiem „nowego” powietrza.
Był i nawiew i wywiew. Działało. Nawet, jak mieszkańcy się nad problemem przesadnie nie głowili. Latem problem nie istniał, bo wszystkie okna były stale otwarte…

Wentylacja „grawitacyjna”
Pojawiła się, gdy przeważającym budulcem stał się kamień lub cegła. Domy stały się wystawniejsze, wygodniejsze, ale też znacznie bardziej szczelne, zamiast pęcherza w oknie pojawiały sie szyby, później podwójne szyby itd!!! Już nie w każdym pomieszczeniu było palenisko. Często jeden piec kaflowy „obsługiwał” kilka pomieszczeń. Pojawiło się „centralne” ogrzewanie i paleniska z wnętrz zupełnie zniknęły!
Zaczęto więc budować dedykowane kanały. Generalnie – dlatego, że z nawiewem nadal problemu nie było. Problemem stał się sposób wyrzucenia wilgotnego i ciepłego powietrza z wnętrz i rozwiązano go budując kanały dedykowane wyłącznie do tego celu. Starano się też zapanować nad ilością, tempem , wentylacji wstawiając w kratki regulowane szybry.
Co starsi dobrze je z rodzinnych domów pamiętają… każdy chłopiec choć raz bawił się w młodości tym wiszącym sznurkiem czy łańcuszkiem „klapiąc” szybrem ile wlezie. Budowano z tego, co pod nogami leżało. Z gliny (glinobitka), słomy i żerdzi (ściany plecione tynkowane gliną), bali, cegieł, kamienia A ponieważ  wymienione materiały bardzo dobrze pochłaniały, magazynowały i oddawały (odparowywały) wilgoć, to stanowiły duże odciążenie systemu wentylacyjnego.
Powietrza do oddychania zawsze wystarczało, napływało ono przez nieszczelności oraz nieszczelne okna.